جمعه, خرداد ۰۱م, ۱۳۸۸ | Author: انجل
گاهی میمونی
بین بودن و نبودن
بین عقل و دل
بین خواستن و نخواستن
در اتاقی که باندازه یک تنهاییست
دل من
که باندازه یک عشقست
به بهانههای ساده خوشبختی خود مینگرد
آه . . .
سهم من اینست
سهم من اینست
سهم من
سهم من گردش حزنآلودی در باغ خاطرههاست
دستهایم را در باغچه میکارم
سبز خواهم شد، میدانم، میدانم، میدانم ………..
شما چی گفتین