برگشته ام از سفر و گفتنی ها انقدر زیاد و مجال نوشتن اونقدر کم که نمیدونم از کجا شروع کنم
از شروع سفر و لحظات انتظار یا از رسیدن و سرمست شدن هاش . از لحظات غرق عشق و شور* . از اشک ها و لبخند ها . از خوشی ها و بحث های شبانه با دوستایی گل پای کوه و چایی خورونش یا از حال و هوای روزهای پر شو و هیجانش !
گفتنی ها انقدر زیاده که واقعا روزها برای مرتب کردن نوشته ها وقت لازم دارم و متاسفانه بعد ۱۲ روز نبودن اونقدر کار رو سرم ریخته که نمیدونم کی فرصت نوشتن دست خواهد داد
فقط همین رو فعلا بگم که بهشتی بود که دل برنگشتن میخواست با همه وجود . سخت بود جدایی و برگشتن اما امید وصال و تسلیم به رضا تنها چاره سهل کردن شرایط خاص.

پ . ن : حتما حتما مفصل مفصل مفصل خواهم نوشت از همه چی و همه چا که تجربه ای بی نظیر و حوادثی بی نظیر به همراه داشت این سفر !
* یک دنیا انرژی ام و شور …