گاهی یه بخش هایی از زندگیت میفته رو یه سایکل خاصی و همیشه و بدون استثناء همون سایکل هی تکرار میشه
گاهی نتیجه این سایکل خوبه و خوشحال کننده
گاهی هم بر وفق مراد نیست و شاکی کننده
بخشی از زندگیم دچار سایکلی شده که درکش نمیکنم !
نه اینکه شاکی باشم
نه اینکه دلخور باشم
نه اینکه ذره ای باعث ناراحتیم بشه
اما این سایکلی که توش گیر کردم و هی تکرار میشه رو درک نمیکنم
حتی دیگه عقلم به جایی قد نمیده که چرا؟ یا چطوری؟
دارم برمیگردم خونه ، دلگیرم ،دلتنگم ،آخرین شب اینجا بودنه و خب هذیونیات ذهن خسته ای که دلش رفتن نمیخواد بهتر از این نمیشه حتما 
در این لحظه از زندگی توانایی گیر دادن به همه بخش های عالم رو دارم فکر کنم بهتره برم ماستمو بخورم مثل همیشه و زندگی به خوشی ادامه پیدا کنه !
روزگار غریبیست نازنین !
مرتبط : گاهی ها
شما چی گفتین