* کارهای هیلا به شدت تاثیر گذارن

فرصت آیینه ها در پشت در مانده است

روشنی را می شود در خانه مهمان کرد

می شود در عصر آهن

– آشناتر شد

سایبان از بید مجنون ،

– روشنی از عشق

می شود جشنی فراهم کرد

می شود در معنی یک گل شناور شد

مهربانی را بیاموزیم

موسم نیلوفران در پشت در مانده است

موسم نیلوفران یعنی که باران هست

یعنی یک نفر آبی است

موسم نیلوفران یعنی

یک نفر می آید از آن سوی دلتنگی

می شود برخاست در باران

دست در دست نجیب مهربانی

می شود در کوچه های شهر جاری شد

می شود با فرصت آیینه ها آمیخت

با نگاهی

با نفس های نگاهی

می شود سرشار -

– از رازی بهاری شد

دست های خسته ای پیچیده با حسرت

چشم هایی مانده با دیوار رویاروی

چشمها را می شود پرسید

آسمان را می شود پاشید

می شود از چشمهایش …

چشمها را می شود آموخت

می شود برخاست

می شود از چارچوب کوچک یک میز بیرون شد

می شود دل را فراهم کرد

می شود روشنتر از اینجا و اکنون شد

جای من خالی است

جای من در عشق

جای من در لحظه های بی دریغ اولین دیدار

جای من در شوق تابستانی آن چشم

جای من در طعم لبخندی که از دریا سخن می گفت

جای من در گرمی دستی که با خورشید نسبت داشت

جای من خالی است

من کجا گم کرده ام آهنگ باران را ؟!

من کجا از مهربانی چشم پوشیدم؟!

می شود برگشت

می شود برگشت و در خود جستجویی داشت

در کجا یک کودک دهساله در دلواپسی گم شد ؟!

در کجا دست من و سیمان گره خوردند؟!

می شود برگشت

تا دبستان راه کوتاهی است

می شود از رد باران رفت

می شود با سادگی آمیخت

می شود کوچکتر از اینجا و اکنون شد

می شود کیفی فراهم کرد

دفتری را می شود پر کرد از آیینه و خورشید

در کتابی می شود روییدن خود را تماشا کرد

من بهار دیگری را دوست می دارم

جای من خالی است

جای من در میز سوم ، در کنار پنجره خالی است

جای من در درس نقاشی

جای من در جمع کوکبها

جای من در چشمهای دختر خورشید

جای من در لحظه های ناب

جای من در نمره های بیست

جای من در زندگی خالی است

می شود برگشت

اشتیاق چشم هایم را تماشا کن

می شود در سردی سرشاخه های باغ

جشن رویش را بیفروزیم

دوستی را می شود پرسید

چشمها را می شود آموخت

مهربانی کودکی تنهاست

مهربانی را بیاموزیم..

* پیشاپیش سال نو مبارک

باز هم سر میزند تنهایی
آره ….
باز دوباره می آید دلتنگی
آره …
با ندیدنش چه می کنی؟
















پ . ن : هنوز گیجم از این آمد و رفت …..
* تو این آلبوم پرستویی غرقم این روزا …..

و ما همچنان

دوره می‌کنیم

شب را و روز را

هنوز را ……….


















پ . ن : امسال هم هر چند خیلی طولانی شد ولی گذشت با همه حوادث و اتفاقاتش ! انگار ۱۰ سال بزرگتر شدم ….

قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی…


من دردِ مشترک‌ام
مرا فریاد کن.

در تو غروری از توانِ من فزون تر
در من نیازی می کشد پیوسته فریاد ،

در تو گریزی می گشاید هر زمان پر
ای کاش در خاطر ، گل مهرت نمی رُست ،

ای کاش در من آرزویت جان نمی یافت
ای کاش دستِ ، روز و شب با تار و پودش ،

از هر فریبی ، رشته ی عمرم نمی بافت

اینک دریغا آرزویِ نقش بر آب ،

اینک نهالِ آرزو بی برگ و بی برگ
در من غمِ بیهودگی ها می زند موج ،

در تو غروری از توانِ من فزون تر
اندیشه یِ ، روز و شبم پیوسته این است

من برتو بستم دل ، دریغ ، دریغ از دل که بستم
افسوس بر من ، افسوس بر من ، افسوس ، افسوس
گوهر خود را فشاندم ، در پای بتهایی که باید می شکستم
افسوس بر من ، افسوس بر من ، افسوس ، افسوس
.
.

ای خاطراتِ روزهایِ گرم وشیرین ،

دیگر منو با خویشتن تنها گذارین
در این غروبِ سردِ دردانگیزِ پاییز ،

با محنتِ گنگ و غریبم واگذارین

در من غم بیهودگی ها میزند موج ……….

پ . ن : ندارد فقط بشنوید با صدای محمد نوری که این روزها همراه همیشگی ام شده

حال همه ما خوب است ،
ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور ،
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند .
با این همه عمری اگر باقی بود ، طوری از کنار زندگی می گذرم
که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد نه این دل ناماندگار بی درمان …..

حال همه ما خوب است
اما
تو باور مکن …

پ . ن : میدونم اینجا روزانه نویسی نبود ، نخواهد بود به ابتذال کشیدمش با حال و هوای این روزام …
* این روزها مدام زمزمه میکنم : هو حسبی و حسب کل شی و کفی بالله حسیبا