خبر ها رو میخونم ……. میشنوم و باز … باز به خاطر یه لبخند عذاب وجدان میگیرم ، باز حس میکنم از دور نشستم و هیچ کاری از دستم بر نمیاد .. هر چی خبر ها بدتره انگار عذاب وجدانی که گلو رو میگیره و بغضی که رها نمیکنه بیشتره ….

دیروز ساعت ها تو سرما رفتیم راه پیمایی و وقتی دوستی تسکت داد و گفت که تو این سرما میری ؟ گفتم سرما از مردن زیر ماشین که بدتر نیست؟ معلومه که میرم !! رفتیم جلوی یو ان که مثلا اعتراض به خشونت کنیم حالا چقدر موثر نمیدونم
میام خونه میبینم ،دوستی این پست رو ایمیل کرده و درخواست کمک کرده ، فکر میکنم تنها سهمی که این روزا میتونم داشته باشم شاید نوشتنه ! نمیدونم واقعا این کار ها هیچ تاثیری خواهند داشت یا نه اما می نویسم چون باور دارم ملتی مظلوم دارن قربانی میشن به خاطر هیچ !

عین متن از وبلاگ اصلی :

“همه با هم، یکصدا و مصمم، درخواست آزادی بهاییان زندانی را فریاد کنیم! دشمنی بی دلیل حاکمیت با بهاییان را به چالش بکشیم! هم صدا از حاکمیت بپرسیم که اگر بیش از سی سال برای اتهامات بهاییان مدرکی پیدا نشده، نزدیک به دو سال مدیران این جامعه را به چه جرمی محبوس کرده اید؟ اگر مدرک و شاهدی هست چرا دادگاهشان را دائماً به تعویق می اندازید؟ کدام خوانش از اسلام اجازه چنین رفتاری را با اقلیتی بی دفاع و بی گناه می دهد؟!






اگر با شجاعت و اتحاد از مجید توکلی ها حمایت کردیم و همه ندا و سهراب شدیم، امروز وقت آنست که همبستگی خود را در دفاع از هموطنان بهایی مان نشان دهیم. وقت آنست که با آنچه از کورش کبیر در رگ هایمان به جا مانده چشم جهانیان را خیره کنیم. نشان دهیم که دروغ های حاکمیت درباره بهاییان را چون دروغ های دیگرشان رنگ باخته میدانیم. نشان دهیم که برای رسیدن به ایرانی آزاد همه ایرانیان را آزاد می خواهیم. فریاد کنیم که اگر تا محاکمه جمع یاران ایران—مدیران جامعه بهایی ایران—تنها چند روز باقی مانده، آزادیشان مدتهاست که دیر شده است.






از تمام هم وطنانم میخواهم که این نوشته را تا تاریخ ۲۲ دیماه که محاکمه یاران ایران *برگزار خواهد شد در بلاگ ها و سایت هایشان قرار دهند و بدین وسیله همراهی و حمایتشان را از بهاییان ایران اعلام کنند.






پاینده ایران”

* یاران ایران اصطلاحیست که برای رهبران جامعه بهایی در ایران توسط بهاییان به کار برده میشه
برای حمایت از حقوق هم وطنان بیگناهمون بنویسم .
وبلاگ هایی که تا کنون در این باره نوشته اند :
اینجا و اینجا