برای تو و خویش
چشمانی آرزو میکنم
که چراغها و نشانهها را
در ظلماتمان
ببیند.
گوشی
که صداها و شناسهها را
در بیهوشیمان
بشنود.
برای تو و خویش، روحی
که این همه را
در خود گیرد و بپذیرد.
و زبانی
که در صداقت خود
ما را از خاموشی خویش
بیرون کشد
و بگذارد
ار آن چیزها که در بندمان کشیده است
سخن بگوییم.
پ . ن :این بخشی از سکوت سرشار از نا گفته هاست که میتونین با صدای شاملو اینجا بشنوید.
پ. ن مجدد : تو را در خویش میبینم و خویش را در تو و همه ترس این روزها بیدار شدن از این خوابیست که در آن زندگی میکنم و آرزو میکنم خواب نباشم.
شما چی گفتین