این بار هم مثل همیشه از چند روز قبل از کنسرت اشتیاق شنیدن صدایهمایون شجریان از نزدیک از روزها قبل به وجدم می‌آورد تنها با یک تفاوت که این اولین کنسرت موسیقی اصیل زندگیم نبود و حالا متن اکثر آثارش رو از حفظ بودم و هستم و تمام آهنگ های مورد علاقه من رو خوند. چند تا کار جدید هم داشت که بی‌نهایت زیبا بود!  تنظیم موسیقی، هماهنگی و عشق‌بازی نوازندگان با هم و با خواننده در حین اجرا عقل از سر و هوش من که مثل همیشه برده بود.


من به جرات می‌تونم بگم با صدای همایون به عرش میرم  صدایی گرم و دلنشین که قلبم رو چنگ می‌زنه ….

و حالا سال‌هاست بخشی از زندگی من شده این صدا و شاید تنها آرامشبخش شب‌ها و روزهای سخت زندگی

دوست داشتم می‌تونستم مثل خیلی ها با پر رویی برم جلو دست تک تکشون رو بفشارم و بگم خسته نباشید و به همایون بگم مرسی که با صدات و نفست به دنیا رنگ قشنگی می‌دی بزرگ مرد. اما خب ما اینکاره نیستیم کلن
بعد کنسرت صبر کردیم و چند عکسی نه چندان جالب با موبایل نصیبمون شد.


دیدن رفتار همایون با مردم مثل همیشه لذت بخش بود انقدر که این بشر با حجب و حیا و مودبه! خوش رو ، باوقار،‌با متانت که هر چه بگم کم گفتم! آره من یکی از طرفداران همایونم اما نه دختری ۱۴ ساله نیستم ) و این عشق به هنر و انسانیت یک انسان والاست.









این تصنیف رو بی‌نهایت دوست داشتم امشب :


مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست
چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب
دلم فریاد  خواهد ولی در انزوای خویش
چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب…


 


 


 








پ . ن : اگه هنوز تور امسال به شهرتون نرسیده شدیدا و اکیدا توصیه میکنم از دست ندید! کارهای جدید همایون با همکاری علی قمصری بی‌نظریند.. بی‌نظیر!